حتی همین وبلاگ

حس می کنم برای اینکه قدر چیزهایی را که دارم بدانم، باید مدتی آنها را کنار بگذارم و از آنها دور شوم. خیلی بد است که آدم کارهایی را با عشق و علاقه شروع کند، اما بعد به خودش بیاید و ببیند دارد آنها را به خاطر ادای تکلیف و یا صرفا از سر عادت انجام می دهد.
در کار درباره نقاشی جواب داده. این مدتی که نقاشی را کنار گذاشته بودم، مدام حس می کرد چیزی کم است... تا اینکه نهایتا به خودم آمدم و دیدم که قلم مو در دست دارم و مشغول کشیدن چیزی هستم. حس کردم که دوباره قلم به دست گرفتن، از روی ولع و شوق بوده است، نه از روی عقل و احساس تکلیف.
شاید باید با موسیقی، نوشتن، خواندن... و حتی خانواده ام هم همین کار را بکنم.