درباره الی
فیلمهای قبلی اصغر فرهادی، انتظار من را از "درباره الی" بالا برده بود و این فیلم هم توانست کاملا من را راضی کنی.
در بعضی از صحنهای فیلمهای قبلی فرهادی، جذابیتی وجود داشت که این بار و در "الی"، در تمام طول فیلم آن جذابیت به چشم میخورد. اصغر فرهادی روز به روز کارگردان بزرگتری میشود و خب، خوشا به حال ما.
تنها نقطه ضعف فیلم، بازی ضعیف و همچنان کلیشهای گلشیفته فراهانی بود. گلشیفته، در یک مرحله از بازیگری و در یک کلیشه، متوقف مانده است و جلو نمیرود. همچنان صدایش "تو دماغی" است و برای گریه کردن باید کلی زور بزند.
ترانه علیدوستی هم با اینکه دوباره در همان کلیشه "دختر سر به زیر" گرفتار شده بود، اما در این فیلم اتفاقا این کلیشه جواب میداد و کاملا مطابق با شخصیت الی بود. بقیه بازیگرها به نظر من به خوبی از عهده کار بر آمده بودند.
به نظر من، جذابترین صحنه فیلم آنجا بود که بچههای کوچک را در اتاقی جمع کرده بودند تا از آنها درباره گم شدن الی سؤال بپرسند. سر و کله زدن با بچهها در آن وضعیت بحرانی و بدتر از همه، پشتک زدن آن پسرک در پس زمینه، واقعا جذاب و نفسگیر از آب در آمد.
به نظر من، فیلم میتوانست پایانبندی بهتری داشته باشد، گرچه همین پایانبندی فعلی هم بسیار قویتر از سطح سینمای ایران بود.
|